Georges Stienlet maakt van Het Schip terug het kloppende hart van de gemeenschap

In Nerm, een klein gehucht van Hoegaarden, vind je Het Schip. Dit monumentale pand uit de 18de eeuw stond er jarenlang verwaarloosd bij, tot buurtbewoner Georges Stienlet het van de ondergang redde. We spraken hem over zijn motieven, het restauratieproces en de herbestemming.

Wat motiveerde u tot de aankoop van Het Schip?

  • “Ik woon op 50 meter van het monument en zag het steeds verder aftakelen. Toen mijn pensioen naderde en ik meer tijd kreeg, durfde ik het risico te nemen en nam ik de restauratie van dit prachtige pand in handen. Het Schip was vroeger een herberg, en daardoor het kloppend hart van de lokale gemeenschap. Ik wil die functie opnieuw integreren. Zo zou ik de zolder graag openstellen als tentoonstellingsruimte voor lokale verenigingen en wil ik de inpandige grote stenen bakoven op de benedenverdieping ter beschikking stellen voor ‘gemeenschappelijk bakken’. Ik heb geen directe nakomelingen, dus door dit monument terug te laten schitteren, hoop ik een duurzame nalatenschap achter te laten. Dankzij mijn investering kent Het Schip hopelijk nog een mooie, lange toekomst.”

Hoe ver staat u ondertussen al met de restauratie?

  • “We hebben er eerst voor gezorgd dat er geen instortingsgevaar meer was. Daarna hebben we de dakconstructie en de buitenmuren volledig afgewerkt. We willen voor de winterstop de hele buitenkant afwerken en dus ook nieuwe ramen en deuren plaatsen. Die ramen en deuren worden ontworpen door een ambachtelijke schrijnwerker op basis van het originele 18de-eeuwse ontwerp. Daarna werken we de binnenkant af. Tegen midden juli 2019 moet Het Schip in zijn oude glorie hersteld zijn, want op Open Monumentendag willen we heel graag openstellen. We werken daarvoor een tentoonstelling uit, samen met de aannemer en de architect. Zo kunnen we het volledige restauratieproces toelichten aan de bezoekers.”

U werkte voor dit project samen met architect Jan de Moffarts, hoe verliep die samenwerking?

  • “Zeer goed! Het architectenbureau werd me aangeraden door de vorige eigenaar van Het Schip, en vanaf de eerste vergadering was er een klik. We hadden dezelfde visie, waarbij een state of the art restauratie met respect voor de erfgoedwaarde centraal stond. Het is essentieel dat bouwheer en architect elkaar begrijpen en openstaan voor elkaars suggesties en ideeën. Dat was hier zeker het geval.”

En met het agentschap Onroerend Erfgoed?

  • “Ook die samenwerking verliep zeer vlot. We hebben vanaf het begin de erfgoedconsulente actief betrokken bij het restauratieproces en haar advies ingewonnen. Ook hier was open communicatie en wederzijds begrip essentieel: zo werd de erfgoedconsulente geen controleur, maar een adviseur. Aangezien het om een beschermd pand gaat, kregen we een restauratiepremie en een premie voor de opmaak van het beheersplan. Hoewel deze premies van het agentschap een grote hulp waren, dekken ze de kosten van de investering in een beschermd monument niet. Een slimme financiële investering of belegging is Het Schip dus niet. Voor mij draait het project dan ook niet om het economisch rendement, dan wel om het maatschappelijk

Een laatste belangrijke partner bij een restauratie als dit is de aannemer, wie heeft u daar voor aangezocht?

  • “Via via zijn we terechtgekomen bij Hoecksteen, een kleine firma gespecialiseerd in restauraties. Ze zetten sterk in op kwaliteit en duurzaamheid, codewoorden die volledig in mijn visie passen. Daarbij willen ze het bouwproces ecologisch verantwoord maken én maken ze gebruik van historische bouwtechnieken. Ik wil zo ook aan het publiek tonen dat het gebruik van zulke methodes modern comfort niet in de weg hoeft te staan. Ook in de samenwerking met de aannemer wil ik benadrukken dat er een goede verstandhouding was. Ik ben er dan ook van overtuigd dat daar de kracht van deze restauratie in schuilt: een goede samenwerking tussen alle betrokken partijen. Iedereen speelde open kaart, luisterde en respecteerde elkaars expertise. Als de aannemer bijvoorbeeld op het terrein vaststelde dat een bepaalde restauratie beter op een alternatieve manier gebeurde, koppelde hij dat terug naar de andere partijen en luisterde hij naar hun advies.”

Welke tips zou u nog willen meegeven aan mensen die een beschermd monument willen restaureren en herbestemmen?

  • Probeer niet te panikeren. Een restauratie duurt meestal langer dan geanticipeerd en de kans dat je op onverwachte hindernissen stuit is reëel.
  • Maak vooraf een realistische inschatting van je budget. Communiceer dit ook duidelijk aan alle betrokken partners en probeer je hier aan te houden.
  • Zorg dat het klikt met je aannemer en met je architect: zij moeten ook gepassioneerd zijn door het project. Wederzijds vertrouwen is essentieel.
  • Speel open kaart met alle betrokken partijen: betrek ze onmiddellijk bij het restauratieproces. Zo creëer je wederzijds begrip en een breder draagvlak voor je project.

 

Meer weten:

 

© Foto: Georges Stienlet

Meer info over